Onze jongste zoon bleek de weg die mij van jeugddroom naar levensmissie bracht
4 augustus 2020 

Onze jongste zoon bleek de weg die mij van jeugddroom naar levensmissie bracht

Op nummer 4a heeft Astrid Kamsteeg haar praktijk Kinder- en Jeugdtherapie Parkstad. Hier kunnen kinderen, jongeren en ouders terecht voor psychosociale hulp, coaching en begeleiding. Elke bezoeker die de parkeerplaats oprijdt, wordt nauwlettend gadegeslagen door twee koolzwarte ogen achter een gordijntje van blond hondenhaar.

Jeugddroom

Astrid maakt de deur open, waarna therapiehond Doezel vriendelijk begroet. Het is het begin van een boeiend gesprek over een indrukwekkende levensweg. “Als kind droomde ik ervan om kinderarts te worden. Het werd een medische carrière als operatieassistente en ik werkte 25 jaar in ziekenhuizen in het Zuiden en Westen van het land. Inmiddels was ik zelf moeder geworden van drie prachtige zonen waarvan de jongste gediagnosticeerd werd met absence epilepsie in combinatie met – zo bleek later – autisme. Het was een lange weg met diepe dalen, maar ik voelde in elke vezel dat er meer met onze jongste aan de hand was. Uiteindelijk bleek ik dus gelijk te hebben. Door het schrijven van het boek ‘Sprong naar de zon,’ over autisme mét epilepsie, heb ik het hele proces een plaats kunnen geven.”

Kinder- en Jeugdtherapie Parkstad

Het boek bleek het vliegwiel te zijn voor haar latere stappen. Maar eerst wordt Astrid geconfronteerd met de gevolgen van hartritmestoornissen, waardoor haar werk op de OK met alle stress en onregelmatige diensten niet meer haalbaar bleek. “Op mijn 45e moest ik mijn koers wijzigen. De droom om met en voor kinderen te werken kwam in alle hevigheid weer naar boven. Ik volgde opleidingen en trainingen en startte mijn eigen Kindercoachpraktijk ‘TROTS’. Ondanks de voldoening die ik hiervan kreeg, voelde ik het toch als een gemis om in relatief korte trajecten alleen het kind te begeleiden. Ik wilde nog dieper van betekenis zijn en ook het gezin erbij betrekken. Ik startte met de 3-jarige post-HBO opleiding tot Integratief Kinder- en Jeugdtherapeut, aangevuld met een reeks aan cursussen. Nu kan ik vanuit mijn eigen levenservaring, medische achtergrond, kennis van coaching en therapie, het hele gezin écht verder helpen. Mijn jeugddroom om kinderarts te worden, ontvouwde zich als vanzelf tot een beroepskeuze waarin ik van waarde kan zijn voor het kind.”

Therapiehondje Doezel

Inmiddels is Doezel bij Kinder- en Jeugdtherapie Parkstad druk bezig om onze aandacht af te leiden. De therapiehond is nog jong en volop in training. Hoe gaat Doezel dadelijk de kinderen helpen? “Naar aanleiding van mijn boek kwam ik in contact met ‘Stichting Geef me de 5’ over omgang met mensen met autisme. Er is veel wederzijdse herkenning en inmiddels ben ik ambassadeur van de stichting. Dat leidde tot het oprichten van een eigen initiatief ‘Stichting Moedige Gompie’, met zachte knuffelbeer Gompie als grote kindervriend. Met de opbrengst van het boek financier ik nieuwe Gompies. Elk kind in mijn praktijk krijgt een beer, maar ook kinderen waarvan ik weet en hoor dat zij een Gompie nodig hebben. Gompie oordeelt niet, hij luistert alleen. Precies wat kinderen in een moeilijk en kwetsbare fase van hun leven nodig hebben. Het raakt me diep, om een Moedige Gompie stevig geklemd in een kinderarmpje te zien.”

Steun en toeverlaat

Toen hond Doezel in het gezin van Astrid kwam, viel er veel op zijn plaats. Doezel zou een levende Gompie zijn voor kinderen die extra ondersteuning nodig hebben bij verdriet, rouw, faalangst of sociale onzekerheden. Astrid meldde zich bij stichting AAI (Animal Assisted Interventions), volgde zelf de nodige trainingen en Doezel kwam met vlag en wimpel door de tests. “Het is ongelofelijk om te zien hoe een kind zich openstelt bij de aanwezigheid van deze hond. Aan Doezel durven ze hun diepste geheimen en grootste verlangens te vertellen. De hond spiegelt in zijn gedrag de gemoedstoestand van het kind. Hieruit haal ik zeer veel waardevolle informatie die ik implementeer in een behandelplan op maat, waarmee ik het kind én het gezin weer op weg help. Ik ben dan wel geen kinderarts geworden, maar mijn drijfveer om kinderen via Kinder- en Jeugdtherapie Parkstad te helpen om terug in hun kracht te komen, is sterker dan ooit.”

Reactie plaatsen